D ตอนกลางคืนกูไBmม่ค่อยนอน ทำตามฝันเขียนเพลงแต่งกลอนD ไม่ได้มีใครเธอไBmม่ต้องงอน นั่งกับปริฉัตรจนขึ้นห้องปกครองD อย่าไปสนว่ามัBmนจะดัง แพ้กี่ครั้งเอาใหม่ช่างมันD จะล้ออะไรมึงอBmย่าไปฟัง พวกมันแค่พูดแต่มึงต้องทำ
D มึงต้องทำให้ได้ถึงBmแม้ไม่ง่ายแต่อย่าไปหลบหลีกDยิ่งถ้ามึงจะถอยมึงเBmองจะหงอยและยังโดนตบอีกชีDวิตวัยรุ่นมันว้าและBmวุ่นแต่มึงต้องพุ่งให้กฎฉีกอย่าไปเDชื่อคำคนง่ายๆเพราะBmว่าสุดท้ายมึงต้องกำหนดขีดDมีความฝันต้องเอาให้Bmสุดอย่าไปหยุดเพราะเพียงคำพูดคนDบอกตัวเองต้องไปให้ไBmกลและจงเชื่อใจคำพูดตนDพึ่งพาตัวเองให้ได้เพรBmาะคนส่วนใหญ่ใจสีทมิฬตัวกูวันDนี้จะไม่มีแพ้พ่ายและBmกูต้องได้เป็นศิลปิน (เว้ย!)
