สับEmสน.. วุ่นวาย.D.ไปกับแสงของเมืองAmใหญ่ Bmอ่อนล้าEm.. เท่าไร Dแต่ก็ยังลุกขึ้นมาAmใหม่ Bmก็มีผิดหวังEmเศร้าใจ Dแต่มันก็เรื่องทั่วAmๆ ไป Bmจะเจ็บกี่ครั้งEmก็ยังไม่พอI CAN DOD THIS TILL THE MORNINGให้รู้Amว่าใครน่ะของBmจริง
(CHECK ONE. CHECK TWO AH)กูไEmม่เดินแรง แต่กูเดินนานมึงDมาเดินเล่น แต่กูมาเดินงานให้มึAmงเดินนำ มึงมาเดินตามไม่รู้เสียใครไปบ้างBmระหว่างทางที่กูเดินทางคนที่ยังอยู่Emนี้อ่ะของจริงนี้กูทำเพลงขายDไม่ได้ทำของกินมันต้องใช้เวลาAmและความคิดสร้างสรรค์กูแค่เด็กธรรมดาBmที่มีความคิดวาดฝัน
จะอยู่ในเมืองใหญ่Emมึงต้องแข่งขันต้องทำให้ดีกว่าใครDไอ้สัสต้องแข่งขันแล้วมันจะเป็นมึงหรือกูก็Amลองมาเสี่ยงกันก็ตามเกมส่วนตัวBmกูไม่ได้เกลียดชังที่กูแร๊ปมาทั้งหมดEmให้มึงคิดดูกันเองกูแค่บ่นไปเรื่อยDๆ มันก็เลื้อยเป็นเพลงกูไม่รู้ว่าทำไมมีAmกางเขนเต็มกางเกงนี่ LEVI ตัวเก่งBmกับ CHROM HEARTS WALLET CHAIN
จะEmมายอมแพ้อDะไรเอาตอนAmนี้เธอBmเดินมาไกลเกินกว่าจะยอมEmค่อยDว่ากันใหม่เถอะ IN THE MORAmNING(ฉันยังเอาใจช่Bmวยเธออยู่)
สับสนEm วุ่นวายDไปกับแสงของเมืองAmใหญ่(บางครั้งแสงสีทำให้สับสนอะไรที่Bmคิดว่าหวานแท้จริงมันก็กลับขม)อ่อนล้าEm เท่าไร Dแต่ก็ยังลุกขึ้นมาAmใหม่(มีใครไม่เคยจะผิดพลาดไม่ว่าBmจะผิดน้อยหรือผิดมาก)ก็มีผิดหวังEmเศร้าใจ Dแต่มันก็เรื่องทั่วAmๆ ไป(เดี๋ยวก็สุขเดี๋ยวก็ทุกข์เดียวก็พฤหัสBmเดี๋ยวก็ศุกร์เดียวก็พุธ)จะเจ็บกี่ครั้งEmก็ยังไม่พอI CAN DOD THIS TILL THE MORNINGให้Amรู้ว่าใครน่ะของBmจริง.. EmD
จะมายอมแพ้อะไรเอาตอนAmนี้เธอBmเดินมาไกลเกินกว่าจะยอมEmค่อยDว่ากันใหม่เถอะ IN THE MORAmNING(ฉันยังเอาใจช่Bmวยเธออยู่)