ตอนAนั้นยังไม่ทันคิด

มาC#mรู้สึกอีกทีก็ตอน

ที่ไม่มีBmเธอ.. อีกแล้วE

น้ำAตามันเริ่มไหล

เหมือC#mนเพิ่งจะคิดได้

ทำไมวันนั้นBmจึงปล่อยเธอไป

เป็นไงรู้Dแล้วใช่ไหมEว่าเธอสำAคัญ

* เพิ่งรู้ตัวDตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้ C#m

ผิดCmซ้ำแล้วBmซ้ำเล่าจนเกินEจะให้อภัยA

กฎหนึ่งของDเวลา

คือซื้อเมื่อวานกลับมาC#mไม่ได้

และวันCm.. นี้คนBmที่ทรมานEเจียนตาย

ก็คือAฉัน

ขอBmโทษตอนนี้

มันคงสายไปฉัC#mนรู้ดี Cm

บทเรียBmนครั้งนี้มันสอนEให้ฉันได้เข้าAใจ

หากรักใครBmก็จงรักษา

และจงดูแลเC#mขาไว้ให้ดี

หากมีปัญหาBmต้องรีบพูดกัน

อย่าปล่อยให้วันC#mเวลาผ่านไป

จนกลับDไปแก้ไขอะไรไม่ได้ E

* เพิ่งรู้ตัวAตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้ C#m

ผิดCmซ้ำแล้วBmซ้ำเล่าจนเกินEจะให้อภัยA

กฎหนึ่งของDเวลา

คือซื้อเมื่อวานกลับมาC#mไม่ได้

และวันCm.. นี้คนBmที่ทรมานEเจียนตาย

ก็คือAฉัน E

* เพิ่งรู้ตัวDตอนนี้ก็ทำอะไรไม่ได้ C#m

ผิดCmซ้ำแล้วBmซ้ำเล่าจนเกินEจะให้อภัยA

กฎหนึ่งของDเวลา

คือซื้อเมื่อวานกลับมาC#mไม่ได้

และวันCm.. นี้คนBmที่ทรมานEเจียนตาย

ก็คือAฉัน

และวันนี้คนBmที่ทรมานEเจียนตาย..

ก็คือฉันA