หากพรุ่งนี้ตัCวเราทั้งสองEm

นั้นไม่ได้พบAmกันอีก

จะคิดถึงCกันบ้างอยู่ไหมEmเมื่อที่ห่างไกลAm

จะเก็บควาCมทรงจำความรักEm

ข้างในส่วนลึกAmหรือไม่

เราจะยังคงFเป็นดังดวงใจ G

ของกันหรือเปล่าC

กลัวCฉันกลัวพรุ่งนี้ Emจะไม่ได้พบAmเธออีก

กลัวCฉันกลัวพรุ่งนี้ Emเราต้องห่างไกลAm

กลัวCเป็นคนถูกทิ้งEm

ฉันกลัวถูกลืมAmหรือต้องเดียวดาย

ฉันกลัวF กลัวเราห่างไกลGโดยไม่ร่ำลาC

* แล้วฉันจะฝืนAm ได้นานแค่ไหนEm

ถ้าต้องเดินทางFอันแสนไกลGโดยไม่มีเธอC

ก็เพราะผ่านมาAm มีเธอเสมอEm

อยู่ข้างหลังF หันไปก็Gเจอเธออย่างเดิมC

กลัวCเส้นทางความฝันEm

ของฉันไม่มีเAmธออีก

กลัวCว่าโลกใบนี้ Emต้องกว้างกว่าเดิมAm

กลัวCว่าต้องคิดถึงEm

เมื่อมองไปหาAmแล้วไม่ได้เจอ

ฉันกลัวFฉันกลัวหมดเลยGเมื่อเราไกลห่างC

* แล้วฉันจะฝืนAm ได้นานแค่ไหนEm

ถ้าต้องเดินทางFอันแสนไกลGโดยไม่มีเธอC

ก็เพราะผ่านมาAm มีเธอเสมอEm

อยู่ข้างหลังF หันไปก็Gเจอเธออย่างเดิมC

* แล้วฉันจะฝืนAm ได้นานแค่ไหนEm

ถ้าต้องเดินทางFอันแสนไกลGโดยไม่มีเธอC

ก็เพราะผ่านมาAm มีเธอเสมอEm

อยู่ข้างหลังF หันไปก็Gเจอเธออย่างเดิมC

นึกไม่ออกเลยAm ถ้าต้องจากEmกัน

คงดั่งค่ำคืนFที่แสนยาวนานGในฤดูฝนC

จะเป็นอย่างไร Amถ้ามีสักEmคน

คนที่เรารักFมาจากเราไปไGม่หวนคืนCมา C7

เราทุกคนFเกลียดการห่างไกลG

แต่สุดท้ายEmเราต้องไกลห่างAm

แม้ว่าเราFเกลียดความอ้างว้างG

แต่สุดท้ายCเราก็ต้องเจอC7

ความคิดถึงFที่กัดกินใจ G

ไม่อาจหลุดพ้นEmได้สักครั้งเลยAm

ยิ่งนานFโอ้ใจเจ้าเอ๋ยG ยิ่งคิดถึงCเธอ.. C7

ความคิดถึงFที่กัดกินใจ G

ไม่อาจหลุดพ้นEmได้สักครั้งเลยAm

ยิ่งนานFโอ้ใจเจ้าเอ๋ยG ยิ่งคิดถึงCเธอ..

แล้ววันเวลาFไม่อาจเยียวยาG

ความเจ็บช้ำEmได้สักครั้งหนึ่งAm

ยิ่งนานFฉันยิ่งคิดถึงG ยิ่งไกลยิ่งห่วงC