ค่อยๆCพูดค่อยจา ก็เอาเป็นว่าEmตัวฉันเข้าใจ

กับสิ่งที่ทำDmให้เธอต้องน้อยใจ

ใจเย็นได้ไหมBbมีกันอยู่สองGคน

เรื่องCที่เธอโกรธกัน อาจผิดที่ฉันEmทำตัวชอบกล

บางสิ่งที่ทำDmกับเธอจนเหลือทน

บนเหตุบนผลBbต้องให้เวลาG

บนทางที่แสนF.. ไกลG.. เพื่อEmวันข้างหน้าAm

สองF.. ใจ.G. มีผิดมีพลั้งเรื่องธรรมดา

* รักCก็เป็นอย่างนี้ ขออภัยจริงๆAm

รักยังมีบางสิ่งFที่ไม่เข้าใจ G

รักCก็เป็นอย่างนี้ ขอแค่เธออภัยAm

ถึงยังไงในใจ Fก็มีแค่เธอG

เมื่อCต่างคนต่างมา ย่อมมีปัญหาEmตรงความเข้าใจ

ต้องให้เวลาDmปรับตัวปรับหัวใจ

ใจเย็นเอาไว้ไBbม่นานหรอกหนาG

บนทางที่แสนF.. ไกลG.. เพื่อEmวันข้างหน้าAm

สองF.. ใจ.G. มีสุขมีทุกข์เรื่องธรรมดา

* รักCก็เป็นอย่างนี้ ขออภัยจริงๆAm

รักยังมีบางสิ่งFที่ไม่เข้าใจ G

รักCก็เป็นอย่างนี้ ขอแค่เธออภัยAm

ถึงยังไงในใจ Fก็มีแค่เธอG

รักCก็เป็นอย่างนี้ ขออภัยจริงๆAm

รักยังมีบางสิ่งFที่ไม่เข้าใจ G

รักCก็เป็นอย่างนี้ ขอแค่เธออภัยAm

ถึงยังไงก็ยังFคงรัก ยังGคงมีแค่เธอ

* รักCก็เป็นอย่างนี้ ขออภัยจริงๆAm

รักยังมีบางสิ่งFที่ไม่เข้าใจ G

รักCก็เป็นอย่างนี้ ขอแค่เธออภัยAm

ถึงยังไงในใจ Fก็มีแค่เธอG

ยังCงก็ยังรักAm ก็ฉันFยังมีแค่เธอG

ใจเCย็นก่อนดีไหม ดีดีกอดกันไว้ Am

ดีกันจะได้ไหมF G

ยังCไงก็ยังรัก เธออย่าเพิ่งน้อยใจ Am

ก็ฉันFยังมีแค่เธอG C