พยายBmามจนหมดปัญญา ได้เF#mวลาก้มหน้ารับกรรม

ยื้อGเท่าไรก็ยิ่งทำ ให้เธอนั้นD ลำบากใจ

ในBmแววตาที่เธอมองกัน บอกF#mอะไรกับฉันมากมาย

ความGอึดอัดมันฟ้องใจ ไม่มีทางD เป็นอย่างเดิม

* ต่อให้เชือกBmวิเศษผูกเราF#mเอาไว้ เหนี่ยวรั้งGให้ตายคงได้แDค่ตัว

ยิ่งห้ามBmเท่าไหร่ ยิ่งยื้อF#mแค่ไหน ยิ่งเห็นAแก่ตัว...

** เมื่อรักมันทำGให้เธอหนักใจA ฝืนไปมันก็เDท่านั้น

เมื่อฉันมันทำGให้เธอกดดันA ก็พอกันที D

วันนี้เราเดินGมาสุดทางฝันA

ถ้าอย่างนั้นDก็ขอให้เธA/C#อโชคดี Bm

ไม่ต้องทนG อยู่ตรงนี้ Aให้ทรมานD

ขอบBmใจเธอที่ทนกันมา อุตส่าF#mห์รอนแรมกับฉันตั้งไกล

ฉันGมันมีแค่หัวใจ ทำให้เธอD ได้เท่านี้

อย่าBmกังวล อย่าห่วงอะไร ไม่F#mมีใคร มองเธอไม่ดี

ฉันGผิดเอง ขอโทษที ที่วันนี้D ดีไม่พอ

* ต่อให้เชือกBmวิเศษผูกเราF#mเอาไว้ เหนี่ยวรั้งGให้ตายคงได้แDค่ตัว

ยิ่งห้ามBmเท่าไหร่ ยิ่งยื้อF#mแค่ไหน ยิ่งเห็นAแก่ตัว...

** เมื่อรักมันทำGให้เธอหนักใจA ฝืนไปมันก็เDท่านั้น

เมื่อฉันมันทำGให้เธอกดดันA ก็พอกันที D

วันนี้เราเดินGมาสุดทางฝันA

ถ้าอย่างนั้นDก็ขอให้เธA/C#อโชคดี Bm

ไม่ต้องทนG อยู่ตรงนี้ Aให้ทรมานD

*** แม้ว่Bmารักนี้ต้องร่ำลา แม้Gว่าฉันคือคนที่เสียน้ำDตา

ที่แล้วมาA ก็จะไม่เสียดาย..

เพราะBmชีวิต ที่เคยมีเธอ เพราะGชีวิตครั้งนึงที่ได้รักDเธอ

ก็คุ้มเกินAพอ..

** เมื่อรักมันทำGให้เธอหนักใจA ฝืนไปมันก็เDท่านั้น

เมื่อฉันมันทำGให้เธอกดดันA ก็พอกันที D

วันนี้เราเดินGมาสุดทางฝันA

ถ้าอย่างนั้นDก็ขอให้เธA/C#อโชคดี Bm

ไม่ต้องทนG อยู่ตรงนี้ Aให้ทรมานD

*** แม้ว่Bmารักนี้ต้องร่ำลา แม้Gว่าฉันคือคนที่เสียน้ำDตา

ที่แล้วมาA ก็จะไม่เสียดาย..

เพราะBmชีวิต ที่เคยมีเธอ เพราะGชีวิตครั้งนึงที่ได้รักDเธอ

ก็คุ้มเกินAพอ..