ยอมรับAว่ามึงนั้นดี

แต่เรื่องพันนี้มึF#mงต้องเข้าใจ

ความดีไDม่มีอะไร

การันตีได้ว่Eาลูกกูไม่ลำบาก

ถ้ามึงAรักลูกกูจริง

พิสูจน์สักสิ่งF#mมันคงไม่ยาก

ทำไม่ได้ถืDอว่ากูออกปาก

ถ้ามึงรักมากEต้องทำให้ได้

รถร้ายF#mเขเวียนในหลาด

กูเห็นแล้วชาดC#m มันบัดสีเพื่อน

ญาติพี่น้องDแหลงกันฉาวเทือน

ว่ามึงไม่อายเพื่อนEมั่งเห้อพ่อตา

* ว่าเป็นไปไม่ได้ Aชีวิตคู่ไEม่ใช่แค่รักF#m

ไม่อยากเห็นEลูกสาวมาจมDปลัก

พ่อตาBmมาทักแล้วใจหEาย

ค่าแรงขั้นต่ำA มึงยังเลี้ยงEตัวเองไม่ได้ F#m

ถ้ารักลูกกูมึEงเลิกได้หDม้าย

แหลงกันBmแบบลูกผู้ชายE

มึงเลิกเสียAตะ

โอD.. โอ้.E. โอ้ย.F#m. เจ็บ

เจ็Dบที่เราE มันจนF#mเว้อ

เจ็Dบที่ฉันE มันรักF#mเธอ

พ่อDตาเว้อไซเติ้นไม่เข้าEใจ..

* ว่าเป็นไปไม่ได้ Aชีวิตคู่ไE/G#ม่ใช่แค่รักF#m

ไม่อยากเห็นEลูกสาวมาจมDปลัก

พ่อตาBmมาทักแล้วใจหEาย

ค่าแรงขั้นต่ำA มึงยังเลี้ยงEตัวเองไม่ได้ F#m

ถ้ารักลูกกูมึEงเลิกได้หDม้าย

แหลงกันBmแบบลูกผู้ชายE

มึงเลิกเสียAตะ.. E

* ว่าเป็นไปไม่ได้ Aชีวิตคู่ไEม่ใช่แค่รักF#m

ไม่อยากเห็นEลูกสาวมาจมDปลัก

พ่อตาBmมาทักแล้วใจหEาย

ค่าแรงขั้นต่ำA มึงยังเลี้ยงEตัวเองไม่ได้ F#m

ถ้ารักลูกกูมึEงเลิกได้หDม้าย

แหลงกันBmแบบลูกผู้ชายE

มึงเลิกเสียAตะ

แหลงกันBmแบบลูกผู้ชายE

มึงเลิกเสียDตะ.. E พ่อตาขอAร้อง..